నేనేమని బదులు చెప్పను?(అతివ-అంతర్మధనం) ఆరవ కవిత

(అనుమానపు భర్తతో రగిలిపోతున్న ఓ ఇల్లాలి అంతరంగం )

వధ్యశిలకు కొనిపోబడుతున్న మేకపిల్లలా
అనుక్షణం మృత్యువుకు చేరువ అవుతూ ,
గడిచిన క్షణాల్లో విషపు చుక్కలని దాచుకుని
స్మృతుల్లో చేదుజ్ఞాపకాలు నింపుకుని


జీవితంలోని అమృతం ఒలికిపోతుంటే
సంసారమనే శలభాగ్ని లో మాడిపోతూ

బాధ్యతలనే యజ్ఞంలో సమిధలా
కాలిపోతున్న నన్ను చూస్తూ కూడా
గులాబీ పూల పొత్తిళ్ళలో వున్నావు కదా !
నీకున్న సుఖం ఎవరికున్నదంటు
నీవు వేసిన ప్రశ్నకు నేనేం బదులు చెప్పను?

,